Ontdekken wat je wilt: waarom je het waarschijnlijk allang weet

“Ik weet gewoon niet wat ik wil.”

Ik hoor het ontzettend vaak in mijn coachpraktijk.

En eerlijk? Ik denk meestal dat het niet helemaal waar is.

Ik geloof dat de meeste mensen diep van binnen veel beter weten wat ze willen dan ze denken. Alleen hebben ze zichzelf al heel lang niet meer de rust en ruimte gegeven om hun eigen verlangen te horen.

Want hoe kun je ontdekken wat je wilt als je altijd maar doorgaat? Als je agenda vol zit. Als je hoofd overuren draait. Als je voortdurend bezig bent met werk, gezin, verantwoordelijkheden, verwachtingen en zorgen voor anderen.

Misschien weet je namelijk wél wat je wilt. Misschien is het alleen al heel lang niet meer stil genoeg geweest om jezelf te horen. En precies daar begint voor mij het echte werk.

Niet nog harder nadenken.

Niet nog een lijstje maken.

Niet jezelf forceren om nu eindelijk een antwoord te hebben.

Maar vertragen. Verbinden. Luisteren.

Want ontdekken wat je wilt begint vaak niet met een groot plan. Het begint met terugkomen bij jezelf. Je verlangens zijn waarschijnlijk niet verdwenen Dit is de derde fase van mijn digitale retraite Terug naar Jezelf.

In de eerste fase zijn we begonnen met vertragen. Bewust uit de automatische piloot stappen. Minder moeten. Meer rust en ruimte creëren.

In de tweede fase stond verbinden centraal. Weer contact maken met jezelf, je lichaam, je gevoel en je behoeften.

Want je kunt pas voelen wat je wilt als je eerst weer verbinding maakt met jezelf. En nu komen we aan bij de derde fase.

Verlangen.

Voor mij misschien wel een van de mooiste fases.

Want ik geloof niet dat jouw verlangens zomaar verdwijnen. Ik geloof dat ze overstemd raken.

Door verantwoordelijkheden. Door verwachtingen. Door werk. Door moederschap. Door zorgen voor anderen. Door wat verstandig is. Door wat haalbaar lijkt. Door jarenlang doorgaan.

En misschien wel vooral door de gewoonte om jezelf steeds achteraan te zetten. Ergens onderweg stoppen we met onszelf de vraag te stellen:

Wat wil ik eigenlijk? En gaan we onszelf heel andere vragen stellen.

Wat moet ik doen? Wat verwachten anderen van mij?

Wat is verstandig? Wat is haalbaar? Wat past binnen mijn agenda? Wat kan ik betalen? Wat zullen andere mensen ervan vinden?

En hoe langer je leeft vanuit wat moet en hoort, hoe zachter je eigen verlangen wordt.

Totdat je op een dag denkt: Ik weet eigenlijk helemaal niet meer wat ik wil.

Maar misschien is dat niet het hele verhaal.

Ik weet niet wat ik wil: is dat echt waar?

Dat is de vraag die ik graag wil uitdagen.

Want is het echt waar?

Weet je werkelijk niet wat je wilt?

Of heb je jezelf afgeleerd om jouw eigen verlangens serieus te nemen?

Dat is iets heel anders.

Misschien weet je namelijk best dat je meer vrijheid wilt.

Maar denk je direct:

Dat kan niet met mijn werk.

Misschien verlang je naar meer tijd voor jezelf.

Maar denk je:

Dat is egoïstisch.

Misschien wil je reizen.

Een opleiding volgen.

Een eigen bedrijf beginnen.

Meer creativiteit in je leven.

Meer avontuur.

Meer rust.

Een andere manier van leven.

Maar voordat je jouw verlangen überhaupt de ruimte geeft om te bestaan, heb je alweer bedacht waarom het niet kan.

Te duur.

Te laat.

Te oud.

Te ingewikkeld.

Niet realistisch.

Wat zullen anderen wel niet denken?

En voor je het weet zeg je:

Ik weet niet wat ik wil.

Maar misschien weet je het wél.

Misschien heb je alleen razendsnel bedacht waarom het niet mogelijk is.

En dat is precies waarom ontdekken wat je wilt zo eerlijk werk is.

Je moet niet alleen luisteren naar je verlangen.

Je moet ook leren herkennen waar je jezelf meteen censureert.

Ontdekken wat je wilt begint met stoppen met censureren

Als je wilt ontdekken wat je wilt, moet je jezelf eerst toestemming geven om eerlijk te zijn.

Zonder direct praktisch te denken.

Zonder rekening te houden met tijd.

Geld.

Leeftijd.

De mening van anderen.

Of de vraag hoe je het in vredesnaam moet realiseren.

Want dit zie ik ontzettend vaak gebeuren in coaching.

Iemand voelt een verlangen.

En binnen ongeveer drie seconden komt de volgende gedachte:

Maar hoe dan?

Ik wil ander werk.

Maar hoe moet ik dan geld verdienen?

Ik wil meer vrijheid.

Maar hoe combineer ik dat met mijn gezin?

Ik wil voor mezelf beginnen.

Maar hoe kom ik aan klanten?

Ik wil meer reizen.

Maar hoe ga ik dat regelen?

Ik wil iets anders.

Maar hoe?

En precies daar gaat het vaak mis.

We proberen antwoord te geven op de vraag hoe voordat we onszelf überhaupt toestemming hebben gegeven om te ontdekken wat we willen.

Dat is alsof je een droom al afkeurt voordat je haar volledig hebt aangekeken.

En dan is het logisch dat je jezelf kwijtraakt.

Niet omdat je geen verlangen hebt.

Maar omdat je verlangen nooit veilig genoeg is geweest om hardop te bestaan.

Je hoeft nog niet te weten hoe

Dit vind ik misschien wel een van de belangrijkste lessen als het gaat over dromen realiseren.

Je hoeft nog niet te weten hoe.

Echt niet.

Je mag eerst ontdekken wat je wilt.

Het hoe komt later.

Dat is precies waar de vierde fase van Terug naar Jezelf over gaat.

Vormgeven.

Keuzes maken.

Richting bepalen.

Een eerste stap zetten.

Maar als jij ieder verlangen direct beoordeelt op haalbaarheid, geef je jezelf nooit de kans om eerlijk te ontdekken wat je werkelijk wilt.

En dat vind ik zonde.

Want veel van de mooiste dingen in mijn eigen leven begonnen met een verlangen waarvan ik nog totaal niet wist hoe ik het moest realiseren.

Ik wist niet hoe.

Ik wist alleen dat het verlangen niet meer wegging.

En soms is dat genoeg om te beginnen met luisteren.

Mijn eigen verlangen naar een ander leven

Als ik terugkijk op de grootste veranderingen in mijn eigen leven, wist ik bijna nooit vanaf het begin precies hoe ik daar moest komen.

Toen het verlangen ontstond om anders te leven.

Meer vrijheid te hebben.

Naar Spanje te verhuizen.

Een plek te creëren waar ik kon wonen én mijn retraites kon organiseren.

Had ik echt niet meteen een compleet stappenplan klaarliggen.

Er waren ontzettend veel vragen.

Hoe gaan we dat doen?

Waar gaan we wonen?

Wat doen we met ons werk?

Kunnen we een huis vinden dat past bij onze plannen?

Kan ik daar mijn bedrijf voortzetten?

Gaat het lukken?

Ik wist het niet.

Maar wat ik op een gegeven moment wél wist, was dat het verlangen niet meer wegging.

Het bleef terugkomen.

Steeds opnieuw.

En op een gegeven moment kon ik niet meer doen alsof ik het niet hoorde.

Misschien is dat wel precies wat een echt verlangen doet.

Het blijft zachtjes aan je trekken.

Ook als je het negeert.

Ook als je druk bent.

Ook als je honderd redenen bedenkt waarom het niet kan.

Het blijft.

En dat betekent niet dat je morgen je hele leven hoeft om te gooien.

Maar het betekent wel dat je eerlijk mag worden over wat jouw hart je al veel langer probeert te vertellen.

Weten wat je wilt begint bij luisteren naar je verlangen

Veel mensen denken dat weten wat je wilt een soort helder antwoord is dat ineens uit de lucht komt vallen.

Alsof je op een ochtend wakker wordt en precies weet:

Dit is mijn pad.

Dit is mijn volgende stap.

Dit is mijn grote droom.

Maar zo werkt het meestal niet.

Weten wat je wilt begint vaak veel zachter.

Met een gevoel.

Een kriebel.

Een irritatie.

Een verlangen dat steeds terugkomt.

Een jaloezie die iets aanwijst.

Een onrust die je niet meer kunt wegdrukken.

Een moment waarop je denkt:

Dit kan toch niet alles zijn?

Of:

Hier wil ik meer van.

Of:

Dit klopt niet meer voor mij.

Dat zijn signalen.

Geen definitieve antwoorden misschien.

Maar wel richtingaanwijzers.

Als transformatiecoach kijk ik vaak precies naar die signalen.

Niet omdat je meteen alles moet begrijpen.

Maar omdat je lichaam, je gevoel en je verlangen vaak eerder weten wat klopt dan je hoofd durft toe te geven.

Wat wil jij versus wat hoor je te willen?

Er is nog een vraag die ik ontzettend belangrijk vind als je wilt ontdekken wat je wilt.

Wil jij dit werkelijk?

Of heb je geleerd dat je dit zou moeten willen?

Een succesvolle carrière.

Een bepaald inkomen.

Een mooi huis.

Een relatie.

Een gezin.

Een druk sociaal leven.

Productief zijn.

Ambitieus zijn.

Er op een bepaalde manier uitzien.

Altijd beschikbaar zijn.

Altijd sterk zijn.

Altijd dankbaar zijn.

We krijgen ons hele leven boodschappen mee over hoe een succesvol en gelukkig leven eruit zou moeten zien.

En als je niet oppast, ben je jarenlang bezig om een leven te creëren waarvan je uiteindelijk ontdekt:

Dit is eigenlijk helemaal niet míjn droom.

Daarom geloof ik zo in teruggaan naar jezelf.

Want je kunt pas echt dromenjagen als je weet welke droom van jou is.

Anders ben je misschien jarenlang ontzettend hard aan het rennen.

Maar wel achter de verkeerde droom aan.

Dat is ook waarom ik in mijn werk met Dromenjager niet alleen kijk naar doelen en dromen, maar ook naar de blokkades, verwachtingen en oude patronen die tussen jou en je verlangen in staan.

Want soms weet je pas wat je echt wilt als je eerst durft los te laten wat je dacht te moeten willen.

Je hoeft geen grote droom te hebben

Misschien lees je dit en denk je:

Maar Nicoline, ik heb helemaal geen grote droom.

Prima.

Dat hoeft ook niet.

Ik denk dat we dromen soms veel te groot hebben gemaakt.

Alsof je pas een verlangen hebt als je naar de andere kant van de wereld wilt verhuizen, een miljoenenbedrijf wilt beginnen of je hele leven wilt omgooien.

Maar verlangen kan veel kleiner beginnen.

Misschien verlang je naar meer rust.

Naar iedere ochtend een half uur voor jezelf.

Naar weer schilderen.

Dansen.

Zwemmen.

Een cursus Spaans volgen.

Een weekend alleen weg.

Meer tijd met vriendinnen.

Minder werken.

Vaker de natuur in.

Meer lachen.

Meer spontaniteit.

Meer zachtheid.

Meer ruimte.

Misschien wil je gewoon weer iets doen waarvan je hart sneller gaat kloppen.

Dat is óók verlangen.

We wachten soms op die ene grote droom, terwijl ons leven misschien veel mooier wordt als we beter gaan luisteren naar alle kleine verlangens die iedere dag bij ons aankloppen.

Want ontdekken wat je wilt hoeft niet altijd te beginnen met een levensveranderend antwoord.

Soms begint het met één klein eerlijk verlangen dat je eindelijk serieus neemt.

Wanneer voelde jij je voor het laatst echt levendig?

Misschien is de vraag wat wil ik met mijn leven wel veel te groot.

Ik zou daar zelf ook spontaan van dichtklappen.

Begin daarom eens ergens anders.

Wanneer voelde jij je voor het laatst echt levendig?

Niet tevreden.

Niet comfortabel.

Niet: ja hoor, alles gaat prima.

Maar echt levendig.

Dat moment waarop je dacht:

Ja.

Dit.

Hier wil ik meer van.

Wat deed je?

Waar was je?

Met wie was je?

Hoe voelde je je?

Daar zit vaak ontzettend waardevolle informatie in.

Stel jezelf eens vragen als:

Waar krijg ik energie van?

Waar ben ik nieuwsgierig naar?

Waar zou ik meer van willen?

Wat mis ik?

Wat deed ik vroeger graag?

Waar kan ik uren over praten?

Waar gaat mijn hart sneller van kloppen?

Waar voel ik ruimte?

Waar voel ik juist steeds weerstand?

Dat zijn de vragen waarmee je jouw verlangen langzaam weer wakker kunt maken.

En soms helpt het om daarbij ook je lichaam mee te nemen.

Even stil worden.

Even ademen.

Even voelen wat er gebeurt als je jezelf deze vragen stelt.

Want ontdekken wat je wilt gebeurt niet alleen in je hoofd.

Het gebeurt ook in je lijf.

Daarom werk ik zelf graag met coaching, reflectie, ademwerk en energiewerk en vertraging. Niet omdat het zweverig moet worden, maar omdat je hoofd vaak al veel te lang de baas is geweest.

“Ik weet niet wat ik wil” is soms een veilige plek

En nu wil ik iets zeggen wat misschien een beetje confronterend is.

Ik denk dat “ik weet niet wat ik wil” soms ook een hele veilige plek is.

Want zolang je niet weet wat je wilt, hoef je er ook niets mee.

Je hoeft geen moeilijke keuzes te maken.

Je hoeft niemand teleur te stellen.

Je kunt niet falen.

Je hoeft niet bang te zijn dat het niet lukt.

Je hoeft niet uit te leggen waarom jij ineens iets anders wilt.

Je hoeft niet te voelen dat jouw huidige leven misschien niet meer helemaal klopt.

Maar zodra je werkelijk durft toe te geven waar je naar verlangt, verandert er iets.

Want dan kun je niet meer doen alsof je het niet weet.

En dan ontstaat vanzelf een veel spannendere vraag:

Wat ga ik met die waarheid doen?

Die vraag hoef je vandaag nog niet volledig te beantwoorden.

Maar ik vind wel dat we eerlijk tegen onszelf mogen zijn.

Soms weten we het antwoord namelijk allang.

Maar vinden we het veiliger om de vraag niet te stellen.

Dat is geen reden om jezelf te veroordelen.

Maar wel een uitnodiging om wakker te worden.

Verlangen is niet egoïstisch

Voor veel mensen speelt er nog iets anders.

Ze vinden het lastig om zichzelf serieus te nemen.

Om ruimte te maken voor wat zij willen.

Want is dat niet egoïstisch?

Nee.

Jezelf afvragen wat jij wilt betekent niet dat andere mensen minder belangrijk zijn.

Voor jezelf kiezen betekent niet automatisch dat je tegen iemand anders kiest.

Sterker nog.

Ik geloof dat mensen die zichzelf serieus nemen uiteindelijk vaak veel meer te geven hebben.

Omdat ze niet volledig leeglopen.

Omdat ze meer energie hebben.

Omdat ze dichter bij zichzelf leven.

Omdat ze keuzes maken die werkelijk bij hen passen.

Omdat ze niet blijven geven vanuit leegte, maar vanuit verbinding.

Je mag belangrijk zijn in je eigen leven.

Misschien moeten we dat gewoon wat vaker tegen onszelf zeggen.

Niet als slogan.

Maar als waarheid.

Je mag belangrijk zijn in je eigen leven.

Ontdekken wat je wilt tijdens Terug naar Jezelf

Deze derde fase van mijn digitale zomerretraite Terug naar Jezelf staat volledig in het teken van verlangen.

De afgelopen weken hebben we ruimte gemaakt.

We hebben vertraagd.

We zijn weer gaan verbinden met onszelf.

En nu gaan we die ruimte gebruiken om te luisteren.

Niet naar wat verstandig is.

Niet naar wat haalbaar lijkt.

Niet naar wat anderen vinden.

Maar naar jou.

In deze fase gaan we geen harde doelen stellen.

We maken geen compleet levensplan.

Je hoeft niets te beslissen.

Je hoeft niets te veranderen.

Ik wil juist dat je gaat ervaren hoe het voelt om jezelf weer toestemming te geven om te dromen.

Om nieuwsgierig te worden.

Om je fantasie weer te gebruiken.

Om even voorbij alle praktische bezwaren te kijken.

Want je hoeft niet harder na te denken om te ontdekken wat je wilt.

Je moet stil genoeg worden om te horen waar je naar verlangt.

En als je merkt dat je hier niet alleen naar wilt kijken, kan een traject zoals Dromenjagen Jaartraject of een coach retraite in Spanje een krachtige volgende stap zijn.

Niet omdat iemand anders jou moet vertellen wat je wilt.

Maar omdat een goede bedding je helpt om jezelf weer te horen.

Voorbij de ruis.

Voorbij de twijfel.

Voorbij alles wat je jezelf hebt aangeleerd om klein te blijven.

Waar verlang jij eigenlijk naar?

Misschien zijn jouw verlangens helemaal niet verdwenen.

Misschien zijn ze alleen overstemd geraakt.

Door alles wat moest.

Door alles wat hoorde.

Door alles waar je verantwoordelijk voor was.

En nu je hebt vertraagd.

Nu je weer meer verbinding hebt gemaakt met jezelf.

Mag je gaan luisteren.

Zonder oordeel.

Zonder stappenplan.

Zonder direct te bedenken hoe.

Je hoeft vandaag nog niets te beslissen. Niets te veranderen. Alleen maar nieuwsgierig te worden.

Naar wat jouw hart je misschien al die tijd al probeerde te vertellen.

Dus leg je telefoon straks eens weg.

Haal drie keer rustig adem.

En stel jezelf één vraag:

Waar verlang ik eigenlijk naar? Niet wat is handig. Niet wat is verstandig. Niet wat verwacht iedereen van mij.

Maar: Waar verlang ik eigenlijk naar?

Want misschien begint ontdekken wat je wilt precies daar.

Niet bij een perfect antwoord. Maar bij de moed om jezelf de vraag weer te stellen.

Liefs, Nicoline 💋